Βανέσα Πούτου Ο Χορός της Ζωής Gallery Art Prisma

2026-06-24 17:04

Ετικέτες:

Ο Χορός της Ζωής

Gallery Art Prisma

Βανέσα Πούτου: Ο χορός της ζωής

Η Βανέσα Πούτου ενδιαφέρεται για την κλασική ανθρωποκεντρική ζωγραφική που παρουσιάζεται, όμως, με έναν πολύ σύγχρονο και δικό της τρόπο. Πραγματεύεται ιδέες που σχετίζονται με τη μοναχικότητα και τη νοσταλγία αλλά και με την ομορφιά, το ανθρώπινο δέσιμο και τη χαρά της ζωής. Επικεντρώνεται στο συναίσθημα και όχι τόσο στην αφήγηση. Η ατμόσφαιρα στη δουλειά της μοιάζει ονειρική ενώ διαθέτει έντονα εξπρεσιονιστικά στοιχεία.

Η ζωγράφος θέλει να αποδίδει την κίνηση στα έργα της καθώς και μια εσωτερική ένταση που δεν εκφράζεται συνήθως στην καθημερινότητα. Δεν δουλεύει μόνο με πινέλο, αλλά και με σπάτουλα ή ακόμα και με τα χέρια της. Αυτό δίνει μια εντελώς διαφορετική δυναμική στους καμβάδες της. Γεννά αισθήσεις και συναισθήματα.

Πληθώρα από έννοιες βρίσκονται στο έργο της: η ελευθερία, η δημιουργικότητα, ο ρομαντισμός, η αυτονομία, η δράση, η ταυτότητα, η ενότητα, η αξία, η αλήθεια. Η γυναίκα είναι η κύρια μορφή που την ενδιαφέρει. Η ανδρική φιγούρα έρχεται να συμπληρώσει την θηλυκή ενέργεια. Η γυναίκα νιώθει, η γυναίκα σκέφτεται, η γυναίκα δημιουργεί. Και είναι, ίσως, για την ζωγράφο το σύμβολο της ίδιας της δημιουργίας.

Τα σώματά της στέκουν εκεί, εγκλωβισμένα στην αναπαράσταση, στην πιστή σχεδόν απεικόνιση, αλλά οι σκέψεις τρέχουν κι έτσι τα κεφάλια αποδίδονται πιο εξπρεσιονιστικά και με αφαιρετική διάθεση. Ένταση στην πινελιά, πηχτό χρώμα, τραχιές γραμμές από τη σπάτουλα, έκρηξη που προέρχεται από τις κινήσεις των χεριών. Και παραμόρφωση. Αυτός είναι ο βασικός τρόπος της να διεισδύσει κάτω από την επιφάνεια και να αποκαλύψει την ωμή αλήθεια της ανθρώπινης ύπαρξης, να αποτυπώσει την ανθρώπινη αγωνία, την φθορά και την υπαρξιακή μοναξιά. Στόχος της ίσως είναι να «παρακάμψει το μυαλό» και να χτυπήσει απευθείας το νευρικό σύστημα του θεατή, απογυμνώνοντας τις μορφές από την κοινωνική τους μάσκα. Γι' αυτό τα πρόσωπα της μοιάζουν να διαλύονται ή να δονούνται με βίαιο τρόπο στον χώρο.

Στα έργα της ζωγράφου υπάρχει η σύνδεση του ανθρώπου με την ευχαρίστηση, την ανταμοιβή και τα κίνητρα, αλλά και με τη θλίψη και την υπαρξιακή αγωνία. Σε όλα αυτά εμπλέκονται η κίνηση, η μνήμη και η μάθηση. Η Βανέσα Πούτου μοιάζει να ζωγραφίζει το συναίσθημα που έχει κάποιος όταν ακούει ή παίζει μουσική αλλά και εκείνο της χαωδους κατάστασης του μυαλού. Εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή που νιώθεις ότι όλα στροβιλίζονται στην ψυχή και στο μυαλό σου. Εκείνη τη στιγμή που νομίζεις ότι όλες οι αισθήσεις σου χορεύουν. Και αυτός είναι ο πιο δυνατός χορός, ο πιο σημαντικός χορός: ο χορός του ατέρμονου σύμπαντος, ο χορός της παρόρμησης, ο χορός της ζωής.

Ήρα Παπαποστόλου

Κριτικός & Ιστορικός τέχνης, μέλος της AICA International